Ergernis

 

 

    Vandaag gaan we het eens hebben over ergernissen. Toch zeker wanneer Noord Beveland volstroomt met toeristen wordt elke eilandbewoner er wel eens mee geconfronteerd. De eigenlijke aanleiding voor deze overpeinzing was de ergernis van iemand die ik onlangs sprak over het keren van Duitse toeristen op hun oprijlaantje. Wanneer je aan het einde woont van een smal doodlopend straatje, kan dat een keer gebeuren. Er zijn mensen die zich verschrikkelijk storen aan het rijgedrag van kaartlezende en zoekende vakantiegangers of hardop in de auto roepen: "Rij toch door man, je mag hier honderd hoor !"
    Het 'botsende' zit hem in het feit dat wij hier rijden met een andere bedoeling. Wij wonen en werken hier en de toerist komt voor zijn plezier. Heb je jezelf al eens bezig gezien in het buitenland ? Misschien ben je ook wel eens gestopt op een onhandige plaats om op de kaart te kijken, ben je een straat ingereden waar je eigenlijk niet in mocht of keerde je ergens waar dat niet mocht, omdat je een afslag had gemist. Oké, daar wordt ook niet altijd even vriendelijk op gereageerd, maar dat zul je misschien begrijpen.
    Ik denk dat veel ergernissen worden geboren uit een innerlijke frustratie. Want zeg nu eerlijk, gaat je oprijlaantje verslijten of verzakken van een aantal auto's dat er keert. Of kijk je al voor de zoveelste keer uit het raam, nieuwsgierig om te weten wie er bij jou moet zijn ? Maar die moet helemaal niet bij jou zijn, die keert alleen maar. Frustrerend ?
    En als je achter een twijfelende of treuzelende toerist rijdt, betekent dat dan dat je niet thuis komt ? Welnee, maar je wilt graag snel thuis zijn of je hebt haast. Je weet immers dat je er in vijftien minuten kunt zijn. Frustrerend, ben ik met je eens. Toch moet je het proberen te begrijpen, moet je je proberen te verplaatsen in de vakantieganger.
    En dat is moeilijk, dat weet ik. Ik heb ooit ook eens een verkeerde vinger naar een toerist opgestoken, omdat hij midden op een kruispunt de boel stond op te houden. Dat eindigde in een wilde achtervolging, want de toerist was ernstig boos. Het was ook niet netjes, maar ja. Ik had haast en zat nu niet bepaald te wachten op geklungel op een kruispunt. En zo zijn er wel meer voorbeeldjes op te noemen. Maar of het nu komt door de leeftijd of het verstand, ik kan er nu mee omgaan. Tenminste, ik ga er onbewust rekening mee houden. En dat heeft wel even geduurd.
    In het begin nam ik klassieke muziek mee in de auto, Chopin, om mezelf te onthaasten en gek genoeg hielp dat. Nu trek ik voor alles ruimschoots de tijd uit. Zorgen dat je geen haast hoeft te hebben. Als je bijvoorbeeld een bepaalde boot in Kruiningen moet halen, ga je uit van het ergste. File en brug tegen. Dan kan het alleen maar meevallen. Als je even naar Goes moet, kun je daar maar beter twee uur voor uit trekken en zorgen dat je geen ijs of vers vlees bij je hebt. Dat rijdt een stuk relaxter. En als je niet zoveel tijd hebt, moet je je afvragen of je het wel moet doen of kies je een ander tijdstip. Je weet dat je voor de middag het meeste last hebt van toeristen, die het eiland opkomen en aan het einde van de middag van toeristen die het eiland verlaten. Wij weten dat, dus als je daar rekening mee kunt houden, valt het allemaal reuze mee. Wanneer jij je ergert is dat niet alleen vervelend voor de toerist in kwestie, maar ook voor jezelf.
    Aan de andere kant moeten we niet vergeten dat Noord Beveland wel vaart bij het bezoek van toeristen. Veel van onze eilandbewoners werken in de toeristische sector. Zonder die toeristen zou het hier wel erg rustig worden, akelig stil en saai, en zouden een berg mensen hun werk moeten missen. Daardoor gaan ze verhuizen en halen ze hun kinderen van school. Dan wordt het leerlingenaantal gehalveerd en tegelijk het aantal leerkrachten om maar even voor mezelf te spreken.
    We zouden het allemaal merken, want dan zouden er een aantal winkels en bedrijven moeten verdwijnen; zij moeten het in de meeste gevallen ook van de zomeromzet hebben. Wissenkerke zou dan een onaantrekkelijk en levenloos dorpje worden, zoals we dat kennen van miezerige, grijze winterzondagen. Daar zitten we toch ook niet op te wachten ?
    Misschien moesten we zo af en toe maar eens wat toeristisch water bij de wijn doen, toch ?

 

 









Ron Meuldijk © 2009-2011

 MindPhasing