Onkruid

 

 

    Vandaag was het lekker weer. Echt een weertje om eens lekker aan de slag te gaan in de tuin. Alles moest er weer toonbaar uit komen te zien, dus heb ik daar onkruid staan trekken bij het leven. "Jij d'r uit en jij d'r uit, jij d'r uit en daar hoor jij niet, huppetee in de GFT-bak ! En jij daar, ja, je bent wel mooi, maar toch d'r uit." Onkruid trekken mensen, dat het een lieve lust is en natuurlijk met wortel en al, want dan komt het nooit meer terug.
    Ik voelde me daar even een dictator, die met zijn eigen rassenzuivering bezig was. Voor mijn gevoel was ik bezig met een soort vegetatieve discriminatie en plantaardige abortiviteiten van de bovenste plank. Twee jaar geleden heb ik zelfs een chemische oorlog gevoerd tegen de kruipende boterbloem met haar prachtige geel-glanzende kelkblaadjes, omdat ze in mijn grasveldje groeide. Ik wilde er definitief vanaf en kocht, dat kun je in elk tuincentrum kopen, een verpakkinkje 'Round Up'. Een heftig goedje, dat je met handschoenen aan moet gebruiken, zeker niet op de huid mocht morsen en na gebruik was je lapje grond na drie weken nog giftig. Maar daarna: round-up, nieuwe ronde, nieuwe kansen !
    En dan, op zo'n dag als vandaag, wanneer ik mezelf beschouw tussen al die rondvliegende plantjes, vraag ik me wel eens af: waar ben ik toch eigenlijk mee bezig ? Wie ben ik om te beslissen wat onkruid is en wat niet. Heb je al eens goed naar een paardebloem gekeken ? Een prachtige bloem, samengesteld uit allemaal kleine bloemetjes, die samen die prachtige gele bloem vormen. En wanneer de bloem is uitgebloeid zijn de zaadjes uitgerust met een vernuftig parapluutje, welke hen op een ander plaatsje doet belanden om daar zelf een plantje te worden.
    MAAR NIET IN DE TUIN VAN DE BUURMAN !
    Nee, niet in de tuin van de buurman, die zit daar niet op te wachten, want het is onkruid zie je.
    Onkruid ? Is dat niet de verzamelnaam van alle plantjes, waar wij al heel ons leven vanaf proberen te raken ? Plantjes die ons te slim af zijn, omdat ze bij aanraking al hun zaadjes in de rondte laten vliegen om achter onze rug met z'n tienen tegelijk weer op te groeien ? Of plantjes die onder de grond hun wortelstelsel zodanig ontwikkelen, dat wanneer wij, in onze gretige verdelgingsdrang de spade hanteren, zij weer met zijn honderden zijn ? Het is dat onkruid niet kan lachen, maar anders kon het wel eens een vrolijke bedoening worden in de tuin.
    En wij, mensen, mogen dat uitmaken. Wij mogen uitmaken wat er mag blijven leven of niet. Want wij hebben de hersens, zullen we maar zeggen. Wij mogen dat uitmaken, terwijl de helft van ons al bang is voor een spin. Spin ? Hup schoen erop, dood en we houden schone handjes. Dus ik zal maar niet vragen of je al eens van dichtbij naar een spin hebt gekeken. Mieren ? Kokend water gooide mijn oma erover. In n klap duizenden mieren gaar !
    Wij, mensen.............
    Mensen zijn ontwikkeld en beschaafd. In een beschaving hoort nu eenmaal geen ongedierte en onkruid. Daar gaan wij de strijd mee aan. Niet alleen met ongedierte en onkruid hoor, nee ook met andere dieren. Vanwege ons zelfbehoud, of vanwege ons pleziertje, of vanwege luxe. We maken een hele olifant dood, omdat we de tanden wel leuk vinden. We gaan op neushoorns jagen, omdat er iets in hun neushoorn zou zitten dat ons seksueel opwindt. Maar, als we er (vaak veel te laat) achter komen dat er wel erg weinig overblijven, richten we wel een fonds op hoor. Zo zijn we dan ook wel weer. Mensen zijn rare wezens, want ze gaan soms ook gewoon de strijd aan met zichzelf. En niet te zuinig, dat mag wat kosten. Miljoenen zijn ermee gemoeid. Vliegtuigen, helikopters, tanks en zelfs bommen die in staat zijn om een kwart van onze wereld weg te vagen. Nooit meer last van onkruid, ongedierte en onmensen. Round-up en na tien jaar nog giftig !
    Wat zo'n middagje onkruid trekken niet teweeg kan brengen bij iemand, h. Een conclusie is niet eenvoudig te trekken, wij kunnen een aantal zaken nu niet een-twee-drie benvloeden.
    Maar hoe zit het dan met mensen die de strijd aangaan bij jou en bij mij om de hoek ? Een dorp of een stad verderop ? Mensen die elkaar de hersens inslaan tot soms de dood erop volgt. En heus niet vanwege zelfbehoud, maar gewoon vanwege hun plezier of vanwege luxe. Of gewoon vanwege zomaar.
    Hoe zit dat dan eigenlijk ?

 

 









Ron Meuldijk  2009-2011

 MindPhasing