Liefde

 

 

    Met de mededeling dat ik van geen enkele liefde in mijn leven spijt heb gehad, zal ik jullie die liefdes inhoudelijk besparen. Gelukkig voor de n, jammer misschien voor de ander, maar ik ga het vandaag wat algemener stellen. In mijn vakantie-overpeinzingen van de vorige zomervakantie had ik het al aangehaald. Voorspoed of tegenslag in de liefde blijkt vaak een muze, een inspiratiebron te zijn voor het produceren van gedichten, schilderijen of muziek (om maar wat te noemen). Aan de ene kant een prachtige uitlaatklep voor gevoelens, aan de andere kant een prachtig medium om aan je gevoelens uitdrukking te geven en eventueel te delen met anderen.
    Andersom blijkt het dus ook zo te werken. Want iedereen heeft ze, herinneringen aan muziek, een gedicht, een tafereel of een geur en heel vaak zijn dat herinneringen aan de liefde. Ik weet niet hoe het komt, maar schijnbaar zijn je zintuigen dan extra gespitst en proberen ze op die manier een bepaald gebeuren mee te helpen om vast te houden. Misschien soms langer dan je zelf zou willen.

    Als ik mijn eigen liefdes zo eens op de keper beschouw kan ik elke liefde grofweg in drie fases verdelen, waarbij ik me vooral bepaalde dingen uit de eerste en de laatste fase kan herinneren door het horen van muziek. Ik zal die fases eens proberen te beschrijven, tenminste, zoals ik dat ervaren heb h.

    Liefde: eerste deel.
    Een eerste fase wordt gekenmerkt door spanning. Lekkere, onzekere spanning. Aftasten, ontdekken, spelen. Kortom dealen met een nieuwe ervaring. In die aanloopperiode kan muziek een bepaalde rol spelen. Die muziek die je hoorde tijdens die bepaalde gebeurtenis (wat hou ik het weer ongekend netjes dames en heren, mijn moeder zou trots om me zijn), die muziek die je allebei zo mooi vond, die muziek die je, in elkaars afwezigheid, beiden terug zou laten denken aan elkaar. Romantiek ten top.
    In mijn ogen is dit de mooiste en indrukwekkendste fase in een relatie. Hier kan wat groeien, of niet natuurlijk. In ieder geval een periode waarop ik zuinig zou zijn.

    Liefde: tweede deel.
    Die middelste fase heb ik altijd ervaren als een periode van berusting en getuigend van een wat minder onbezonnen gedrag. Een gevaarlijke fase, want de sleur ligt om de hoek te loeren. Muziek schijnt minder belangrijk te zijn dan voorheen en je mist die spanning van voorheen.
    Muziekherinneringen scharen zich denkbeeldig tussen de vakantiekiekjes en illustreren slechts oppervlakkige herinneringen.
    Zo'n periode houd ik niet lang vol, want ik vind niet dat ik dit leven heb geleden om getween te eindigen op de driezitsbank achter de doos met vakantiefoto's. Ja, zo zou het best kunnen dat je aan het begin van je relatie 's morgens een compleet verbouwde huiskamer aantreft, de wijnflessen achteloos in een hoekje, kleren overal en dat je later in je relatie samen 'gezellig' de Postcodeloterij zit te kijken op zaterdagavond, je glas netjes op het onderzettertje op de salontafel parkeert en onder het afdakje in de tuin een sigaretje moet roken.
    Daar moet je het mens naar zijn en dat ben ik dus niet.

    Dus mijn relaties kenden dus een lang, boordevol eerste deel en slechts een zeer kortstondig tweede deel. Beangstigend en benauwend, alleen de gedachte eraan al.

    Liefde: derde deel.
    Mijn relaties kenden ook altijd een derde deel. Alhoewel de gelukkig getrouwden, samenwonenden en latters onder ons daarin nog niet verzeild zijn geraakt, moet ik in mijn geval niet voorbijgaan aan dit deel, want zeker de helft van mijn muziekherinneringen gaan over deze delen. Periodes van afscheid, keuzes maken, vertwijfeldheid, onzekerheid. Doorgaan of niet doorgaan. Spanning, soms paniek of nog wat stuiptrekkingen om de boel te redden, terwijl je weet dat die relatie ten dode opgeschreven is.
    Muziekherinneringen daaraan zijn veel persoonlijker. De muziek heeft je geholpen in tijden dat je je afvroeg wat wijsheid is, de muziek heeft je geholpen om er weer bovenop te komen en, dat moet duidelijk zijn, de muziekherinneringen uit het eerste deel van die relatie kan je voorlopig niet meer horen.
    En ofschoon je denkt dat geluk voor jou niet is weggelegd, bloeit er daarna weer wat anders. Wat is het leven toch mooi !

    De muziek


    Ja, en daar heb ik lang over nagedacht. Wat zal ik jullie laten horen. Mijn kast puilt ervan uit. Prachtige nummers die mij doen denken aan een begin van een bepaalde relatie. Lenny Kravitz, Sade, Robert Cray, Chris Isaac ? Of muziek die mij doen denken aan een laatste deel van een relatie. Muziek die past bij de herinneringen aan een passioneel verbouwde huiskamer ? Of muziek die mij doet denken aan een compleet leeggehaald huis ? Toch heb ik wat moois gevonden hoor.

    Hazel O'Connor heeft een prachtig lied gezongen, getiteld 'Will you'. En daarin herken ik veel van mezelf. Ze zingt over een dame die zich afvraagt of hij dit keer weer weg zal gaan en netjes goede avond zal zeggen. Let ook eens op die prachtige warme saxofoon in dit nummer.

 

 









Ron Meuldijk  2009-2011

 MindPhasing